De Bijbel is Gods Woord!
De Bijbel is Gods Woord!
![bible-Sunlight bible-Sunlight](/l/library/download/oyKdWSaaGzZ4bC1xFuLnnBcpaaCgYCvV6U/bible-sunlight.jpg?color=ffffff&scaleType=2&width=660)
Dit is niet alleen een titel, maar ook een stelling. Hoewel daar bij menigeen twijfels over zijn, kunnen er wel degelijk bewijsgronden worden aangevoerd om deze stelling te onderbouwen.
Ik wil drie belangrijke argumenten noemen, die naar mijn stellige overtuiging bewijzen, dat we met het Woord van God te doen hebben. Deze drie argumenten hebben met het ontstaan van de Bijbel te maken; met de benadering van de Bijbel vanuit de wetenschap en met de profetie. Ze zijn voor elk mens die het gezonde verstand laat werken te begrijpen en ook te controleren. Het gaat hierbij niet om conclusies, veronderstellingen, geloofswaarheden en dergelijke. Het zijn gewoon argumenten, gebaseerd op feiten. Niemand kan er omheen, tenzij men willens en wetens de feitelijkheden ontkent.
Ontstaan
Allereerst wil ik wijzen op het ontstaan van de Bijbel. Dit boek is niet door één persoon geschreven of compleet als één boek uit de lucht komen vallen. Wij kennen de Bijbel als één boek, keurig netjes gebonden, in tal van uitvoeringen en in alle prijsklassen te koop. Maar van oorsprong is het een verzameling van boeken, waaraan zo’n veertig schrijvers hebben gewerkt over een periode van rond zestienhonderd jaar!
Deze schrijvers hebben dus geleefd in totaal verschillende tijden, op verschillende plaatsen en ook in verschillende culturen. Zonder enige onderlinge afspraak werd van eeuw tot eeuw het ene geschrift bij het andere gevoegd totdat ze uiteindelijk verzameld werden in één bundel. Wie de afkomst en het milieu van de schrijvers onderzoekt komt eveneens grote verschillen tegen. Mozes, de redacteur van de eerste vijf boeken, was opgeleid aan het hof van Egypte. David klom op van herdersjongen tot koning van Israël. De wijsheid en rijkdom van Salomo is spreekwoordelijk. Daniël verbleef in Babel als eerste minister; Amos was herder, Micha landbouwer, Matteüs belastingambtenaar, Lucas geneesheer, Petrus visser en Paulus een vooraanstaande Joodse rabbijn. Zij leefden in drie werelddelen: Azië, Afrika en Europa en schreven in drie talen: Hebreeuws, Aramees en Grieks. Daarbij komt, dat elke auteur op z’n eigen manier schrijft. Ieder heeft z’n eigen stijl en woordenschat. Toch is het opvallend dat de Bijbel, ondanks al deze verschillen, dezelfde ‘taal’ spreekt. Van Genesis tot Openbaring is het alsof er één stem spreekt. De manier waarop in de eerste vijf bijbelboeken over zonde wordt gesproken is niet wezenlijk anders dan in de evangeliën of de brieven. De wijze waarop over Gods grootheid en heiligheid geschreven wordt, is overal gelijk.
Er zijn talloze ‘rode draden’ te vinden die door de hele Bijbel heenlopen. Wie bijvoorbeeld het thema ‘Babel’ neemt, begint in Genesis 10 en komt via de boeken der Koningen en Kronieken en de profeten uiteindelijk terecht in Openbaring 17 en 18, waar over de afloop van Babel geschreven wordt. Telkens wordt op dezelfde manier over Babel geschreven, waardoor de betekenis van zowel de stad als het rijk duidelijk naar voren komt.
Ook andere bijbelse woorden en uitdrukkingen, zoals zonde, gerechtigheid, liefde, genade, etc., hebben overal dezelfde betekenis en inhoud. In Lukas 3 staat het geslachtsregister van Christus, dat teruggaat tot Adam. De Here Jezus is de ‘Zoon des mensen’, de erfgenaam van Adam. Vanaf Genesis zien we hoe de lijn van het erfgenaamschap door vele generaties heen terechtkomt bij Christus. Zo zijn er meer lijnen te ontdekken in de Bijbel.
Dit alles kan alleen maar een bewijs zijn van de Goddelijke inspiratie van het boek der boeken. Dit bewijs wordt nog versterkt door het feit, dat de bijbelboeken niet allemaal na elkaar geschreven zijn. Het is dus niet een voortborduren van de één op het werk van de ander. Sommige schrijvers waren (deels) gelijktijdig bezig op verschillende plaatsen, zonder het van elkaar te weten.
Dat uit al deze wijdvertakte richtingen en bronnen één bundel van boeken, de Bijbel, is ontstaan, mag met recht een wonder van God genoemd worden. Temeer als je ontdekt, dat het boek van begin tot eind dezelfde sfeer ademt, dezelfde woorden gebruikt, dezelfde structuren vertoont en van dezelfde geest is doordrongen. Eigenlijk moeten we ‘geest’ met een hoofdletter schrijven, want het gaat om de Heilige Geest.
Wetenschap
Hoewel er vele oprecht gelovige wetenschappers zijn die hun vak toegewijd en kundig uitoefenen, staan wetenschap en Bijbel op gespannen voet met elkaar. In de publieke opinie is wetenschap veelal verbonden met bewijs en de Bijbel met geloof.
wetenschappers zijn altijd op zoek naar verklaringen en bewijsmateriaal. Op grond van onderzoeksgegevens worden bepaalde dingen geconcludeerd. Hoe meer onderzoeken dezelfde uitkomst hebben, des te vaster staat het 'bewijs'. Daar zit wel iets in, maar het is niet afdoende. Talloze 'bewijzen' binnen de wetenschap zijn gebaseerd op aannames, veronderstellingen. Hoe vaak gebeurt het niet, dat wetenschappers eerdere resultaten van onderzoek moeten bijstellen op grond van nieuwe ontdekkingen, etc.
Ook binnen de wetenschap is er dikwijls sprake van geloof.
Het is dus niet waar, dat wetenschappelijke uitkomsten gelijk staan met bewijs en daarmee het einde vormen van alle tegenspraak.
De Bijbel is inderdaad verbonden met geloof, maar dat is niet alles. We treffen in de Bijbel ook wetenschappelijke informatie aan. Drs. Ben Hobrink toont in zijn mooie boek Moderne wetenschap in de Bijbel aan, dat bijbelschrijvers dingen hebben geschreven, die getuigen van een diep wetenschappelijk inzicht (Uitgegeven bij Uitgeverij Gideon, ISBN 90-6067-794-3). Dingen die pas in onze tijd op grond van modern onderzoek aangetoond en / of bevestigd kunnen worden. De schrijver laat in zijn uitvoerig gedocumenteerde boek onomstotelijk zien dat de Bijbel kennis bevat die de wetenschap duizenden jaren vooruit is! Omdat veel van die kennis menselijkerwijs niet te weten viel, kan het niet anders of er moet sprake zijn geweest van bovennatuurlijke inspiratie van de bijbelschrijvers.
En dat niet alleen. Wetenschappelijk onderzoek van bijbelse gegevens, zoals historische feiten, heeft tot nu toe steeds weer de betrouwbaarheid ervan aangetoond.
Denk bijvoorbeeld aan het archeologisch onderzoek, dat in de loop der tijd heeft plaatsgevonden. Wie ook maar de geringste moeite neemt om - onder andere via internet - informatie op te zoeken, zal ontdekken dat archeologische vondsten de betrouwbaarheid van de Bijbel in de loop der tijd alleen maar hebben bevestigd.
De bekende archeoloog dr. Nelson Glueck schreef in één van zijn boeken, dat er nooit één archeologische ontdekking heeft plaatsgevonden, die in tegenspraak is met de bijbelse gegevens.1{1. Rivers in the Desert; History of Negev; blz. 176. Philadelphia - Jewish Publications Society of America, 1969} En een andere beroemde archeoloog, William Albright, verklaart dat de archeologie zonder enige twijfel de historische betrouwbaarheid van het Oude Testament bevestigt.1{1. Archeology and the religions of Israel; blz. 31. Baltimore - Johns Hopkins University Press, 1956} Samen met nog vele andere wetenschappers kunnen zij op grond van hun onderzoek niet anders concluderen dan dat de bijbelse gegevens historisch gezien betrouwbaar zijn.
Een ander voorbeeld heeft betrekking op de samenstelling van de Bijbel, met name gezien in het licht van de getalstructuur. Door de eeuwen heen hebben mensen zich bezig gehouden met de taal. Daarbij gaat het niet alleen om de vraag wat er staat, maar ook om hoe het er staat. Anders gezegd: welke structuren zijn er in de taal te vinden en zijn er ook onderlinge verbanden tussen verschillende woorden? Zit er een bepaald systeem in de opbouw van de taal? Onderzoekers hebben zich daarin verdiept en sommigen zijn tot de ontdekking gekomen, dat men taal niet alleen kan lezen, maar ook tellen. Zo onstaat een getalschrift waarbij de verbanden tussen woorden en zinsdelen getalsmatig zichtbaar gemaakt kunnen worden, hetgeen verrassende conclusies kan opleveren. Ook in het Boek der boeken is dit getalschrift ontdekt, waarbij is vastgesteld dat het geopenbaarde Woord van God een uitermate verfijnde, ingewikkelde structuur in zich bergt. Eén van de mensen die zich intensief heeft beziggehouden met de getallen in de Bijbel is de uit Rusland afkomstige professor dr. Ivan Panin (1855-1942). Hij was een 'overtuigd atheïst', maar is door het intensief bestuderen van de Bijbel tot een geheel ander inzicht gekomen! Hij werd als wiskundige getroffen door de getallenstructuur van het Johannesevangelie en dat opende zijn ogen voor de rijkdom van Gods Woord en de heerlijkheid van de Here Jezus Christus.
Panin wijdde zich vervolgens gedurende vijftig jaar met veel inzet en toewijding aan het onderzoek van de numerieke structuur van de Bijbel. Hij maakte er zijn levenswerk van en ontdekte dat iedere letter van de Hebreeuwse en Griekse manuscripten genummerd is en z'n eigen unieke plaats heeft in de rangorde van het totale aantal letters in de Bijbel. Hij legde zo wonderlijke structuren bloot, die zelfs verhelderend kunnen zijn voor de samenstelling van de Schrift.
Het getal zeven is wel het bekendste van alle getallen als het gaat om z'n symbolische betekenis: volkomenheid, rust, volmaaktheid. Het wordt in de hele schepping teruggevonden: zeven kleuren van de regenboog, zeven grondtonen in de muziek, de zevenjarige cyclus van celvernieuwing in het menselijk lichaam, etc. Uit onderzoek van Panin bleek overduidelijk, dat zeven ook het grondgetal van de Bijbel is.
Van veel recentere datum zijn de onderzoeken naar de getalstructuur van de Bijbel met behulp van computerprogramma's. Wetenschappers van de universiteiten van Tel Aviv en Jeruzalem (o.a. prof. Moshe Grylak en prof. Moshe Katz) ontwierpen speciale computerprogramma's en onderzochten de structuur van de Pentateuch (de eerste vijf bijbelboeken). De uitkomsten leidden tot de erkenning, dat een menselijk brein nooit de getalsmatige opbouw van het Woord had kunnen ontwikkelen.
Er moet een ontwerp van een hogere macht aan de Bijbel ten grondslag liggen.
Dit onderzoek is door anderen geverifieerd, o.a. door professor Rips van de Harvard Universiteit in Amerika. Alle controles concludeerden dat de bevindingen onweerlegbaar zijn.
De wetenschappelijke slotsom moet dan ook zijn, dat ook de getalstructuur gewoon het overtuigende bewijs is, dat de Bijbel het Woord van God is! Geen mens is in staat om zoiets tot stand te brengen, laat staan veertig bijbelschrijvers die (grotendeels onafhankelijk van elkaar!!) over een periode van zo'n zestienhonderd jaar de woorden van God hebben opgetekend.
Ik ga op deze plaats geen opsomming van bewijzen geven, die de betrouwbaarheid en waarheid van de Bijbel aantonen. Wie deze dingen diepgaand wil onderzoeken, zal zelf gemakkelijk informatie kunnen vinden in de talloze bronnen die voorhanden zijn, vooral via internet.
Profetie
Het laatste argument om te bewijzen, dat de Bijbel het Woord van God is, brengt ons bij een heel bijzonder onderdeel: de profetieën.
De Bijbel bevat honderden profetieën van gebeurtenissen die soms meer dan duizend jaar later daadwerkelijk hebben plaatsgevonden. Hierin is de Bijbel uniek in de wereldliteratuur en onderscheidt zich van alle andere godsdienstige boeken. Temeer omdat oude voorzeggingen later ook exact juist bleken te zijn.
Iedereen kan de juistheid van bijbelse voorzeggingen controleren. Zelfs de grootste criticus kan niet ontkennen dat godsmannen als Mozes, David en Jesaja leefden ver voordat Jezus geboren werd en in Israël optrad. Toch hebben zij voorzeggingen gedaan die later volledig van toepassing bleken op de persoon Jezus.
Over het bestaan van het Joodse volk en hun gang door de geschiedenis der eeuwen is al ver van tevoren in de Bijbel gesproken door de profeten. We zijn tegenwoordig allang weer gewend aan het bestaan van land en volk van Israël. Toch is de huidige Joodse staat pas in 1948 opgericht. Bijna twintig eeuwen lang is Israël overheerst geweest door vreemde mogendheden en was er van een nationaal bestaan geen sprake. De profeten hadden echter al lang geleden aangekondigd, dat er na verloop van tijd weer een staat Israël zou zijn met als hoofdstad Jeruzalem. Hun uitspraken zijn voor onze ogen vervuld!
Ook de opeenvolgende wereldrijken komen in de profetieën aan de orde, evenals bekende steden als Jeruzalem, Babylon en de ontwikkelingen in het Midden-Oosten.
En let wel, dit zijn niet zomaar vage voorspellingen, maar gedetailleerde beschrijvingen, die geen enkele twijfel laten bestaan. De waarheid van deze profetieën wordt niet alleen in de latere boeken van de Bijbel zelf genoemd, maar ook in buiten-bijbelse geschriften bevestigd. Er zijn nog legio profetische woorden, die in de (nabije) toekomst eveneens vervuld moeten (en zullen!) worden. Dat maakt de Bijbel ook tot een bijzonder actueel boek. De huidige en komende ontwikkelingen in het wereldgebeuren passen alle in het toekomstbeeld van de Bijbel.
Al deze profetieën en hun vervulling zijn een duidelijk bewijs van de Goddelijke inspiratie van het Woord. Een onderdeel van de moderne natuurwetenschap is de zgn. waarschijnlijkheidsleer, die zich bezighoudt met kansberekeningen.
In het boek Science Speaks van Peter W. Stoner en Robert C. Newman worden kansberekeningen losgelaten op de profetieën over de komst van Jezus. Het Oude Testament bevat ruim driehonderd profetieën over Jezus. De kans dat slechts acht daarvan alle betrekking zouden hebben op de persoon Jezus van Nazaret is 1 op 1017, dat is 1:10.000.000.000.000.000.00. Zo heeft men ook berekend hoe groot de kans zou zijn dat achtenveertig profetieën over het leven van Jezus 'toevallig' vervuld zouden worden. Dat zou een kans opleveren van 1 op 10157 (een 10 met 157 nullen). Wat te denken van het getal dat ontstaat als alle profetieën op Hem betrekking hebben!
En dit gaat dan alleen nog maar over profetieën die betrekking hebben op Jezus Christus. Zoals gezegd bevat de Bijbel ook nog vele, vele voorzeggingen over andere personen, volkeren en gebeurtenissen.
Conclusie
De (wetenschappelijke) feiten, genoemd in deze drie hoofdargumenten zijn onloochenbaar. Zij suggeren niet slechts, maar bewijzen voor ieder weldenkend, onbevooroordeeld mens, dat de Bijbel het Woord van God is.
Mensen hebben de woorden opgeschreven, maar zijn daarin geïnspireerd geweest door Gods Geest. Dat zegt de Bijbel ook zelf: "Heel de Schrift is van God ingegeven..." (2 Tim. 3:16) en "… nooit is profetie voortgekomen uit de wil van een mens, maar, door de heilige Geest gedreven, hebben mensen van Godswege gesproken" (2 Petr. 1:21). En zo is het. Je kunt er niet omheen! Het ontstaan van de Bijbel, wetenschappelijk onderzoek en het profetisch Woord, bewijzen dat het een uniek boek is, dat onmogelijk kan worden afgedaan als ‘mensenwerk’. Integendeel, wie de Goddelijke oorsprong ontkent, denkt of spreekt tegen beter weten in.
Als wij aldus vaststellen dat de Bijbel het Woord van God is, heeft dat uiteraard grote gevolgen. Want wie erkent dat de Bijbel inderdaad Gods Woord is, zal er ook gezag aan toekennen en er met grote eerbied mee omgaan. Immers, wie dan de Bijbel leest, weet dat het Gód is, Die spreekt!